ELAZIĞ OKUYOR OĞUZBAŞARAN’DAN “MANZUM PORTRELER”/R. Mithat YILMAZ

[Vedat]

Kitabın adı “Kültür ve Edebiyatımızdan Manzum Portreler.” 101 sayfalık kitapta Bekir Oğuzbaşaran’ın edebiyat-kültür dünyamızdan 150 kişiyle, 12 dergiyle ilgili dörtlüklerden oluşan manzum denemeleri var. Kitabın başındaki takdim yazısında Vedat Ali Tok gayet güzel tespitlerde bulunmuş. Diyor ki Tok:
(Bekir Oğuzbaşaran’ın) “Yeni Türk Edebiyatı uzmanı olmasına rağmen divan edebiyatına, divan edebiyatına olduğundan fazla da halk edebiyatına vukufu vardır. / Türkiye’nin neresinde hangi kitap, hangi dergi basılıyorsa Bekir Oğuzbaşaran’ın mutlaka haberi vardır… Ondaki dergi tutkusunu beş altı yıldır (onu) tanıyan bu fakir bir türlü çözememiştir. / (Bekir Oğuzbaşaran) Kolay ve rahat yazabilen bir şair. İlhamını bilgi ve kültürüyle birleştiriyor.”
Elimizdeki bu kitap ve içindeki manzum portrelerle ilgili olarak da Vedat Ali Tok’un dedikleri kayda değer:
“Oğuzbaşaran’ın manzum portreleri okunduğunda bilgi, ilham, araştırma, hâfıza, hatıra, ahde vefa; hâsılı aşk ve sevgi görülecektir. Onun hiciv türünde de kuvvetli portreleri var; fakat nedense bunları kitabına almak istemedi. / Manzum portrelerde okuyucu, şiir zevki yanında çeşitli bilgiler ve… ilginç hâtıralar bulabilecektir.”
Sevgili Tok, şairin, hiciv türü şiirlerini bu kitaba koymadığını söylüyor. Bizce, Oğuzbaşaran’ın bu kitabına almadığı başkaca şiirleri de var. Meselâ bazı kimselerle ilgili gazel tarzı şiirler. Ki, bunlardan biri de “R. Mithat Yılmaz’a Gazel” başlığıyla bize dairdir.
Bekir Oğuzbaşaran Kayserili; şu anda da Erciyes Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde öğretim görevlisi. Aynı zamanda Kayseri’de çıkmakta olan Berceste dergisinin yayın danışmanı.
Oğuzbaşaran’ı gerek kendilerinin Hazar Şiir Akşamları’na gelişlerinden, gerekse bizim Kayseri’ye gidişlerimizden yıllardan beri tanırız. Bu tanışmalarımızdan edindiğimiz intiba şudur ki; Bekir Oğuzbaşaran samimi, yüzü ve yüreği güleç, kalbi vefa duygusuyla dolu; edebiyatı, sanatı hayatının vazgeçilmezi kılmış nadide bir karakter. Bu kitaptaki portrelerine baktığınızda onun bu özgün yaratılışını ve yazıcılığını sezmeniz mümkün. Hemşehrisi; bizimse değerli dostumuz İsmail Âdil Şahin’i çizen portresi Oğuzbaşaran’ın bu vasfına bariz bir örnektir, denebilir:

Kendi söylediğine kendisi gülen adam
Girdisi çıktısıyla şiiri bilen adam
Kendini şiire verdi emeklilikten sonra
Bu uğurda beyninin terini silen adam…

Yine Kayseri’den ama bu defa hanım bir şairle ilgili yazdığı:

Bir Erciyes şairi Sergül Vural
Şiirde hem bülbül, hem bir gül Vural
Dînî, millî, insânî hisleri var
Nur yolunun yolcusu nur gül Vural…

“Kültür ve Edebiyatımızdan Manzum Portreler” âdeta şiirle hazırlanmış bir şair ve yazarlar sözlüğü. Kimler yok ki bu sözlükte; Mevlâna, Mehmet Akif, Yahya Kemal, A. Hamdi Tanpınar, Ahmet Hâşim, Arif Nihat Asya, Bekir Sıtkı Erdoğan, Erol Güngör, F. Kadri Timurtaş, F. Nafiz Çamlıbel, Necip Fazıl, Sezai Karakoç…
İllere taksim edecek olursanız portrelerin çoğu hâliyle Kayseri’den. Bazıları; Seyyid Burhaneddin, Abdullah Satoğlu, Alemdar Yalçın, Âlim Gerçel, Ali Rıza Navruz, İ. Âdil Şahin, Mehmet Şahin, Mimar Sinan, M. İlyas Subaşı, Nevzat Türkten, Nurkal Kumsuz, Ümit Fehmi Sorgunlu, Vedat Ali Tok.
Elazığ’dan da az portre çizmemiş Oğuzbaşaran; sevindik doğrusu. Ahmet Kabaklı, Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu, Ahmet Tevfik Ozan, Nazım Payam. Ayrıca kitapta yer verilen Fethi Gemuhluoğlu, Rıfat Araz, Hasan Ali Kasır ve Ali Akbaş’ı da Elazığlı sayabiliriz. Dergilere gelince, Bizim Külliye zaten Elazığ çıkışlı; Türk Edebiyatı’ndan ise Elazığ’a övünç payı çıkarsak sanırım çok gören olmayacaktır.
Oğuzbaşaran’ın kitaptaki Ahmet Kabaklı portresi şöyle:

Uzun yıllar okuttu edebiyatımızı
Savundu geleneği, millî sanatımızı
Tüm ömrünü adadı “Türk Edebiyatı”na
İhyâ etti kültür ve fikir hayâtımızı…

Bu da Gençosmanoğlu:

Ona çok yakışırdı Türklük aşkıyla yanmak
En kutlu göreviydi kahramanları anmak
Oğuz Kağan el verdi, Dedem Korkut dil verdi
Yeniden gerçekleşti “Destanlarda Uyanmak…”
Elazığlı saydıklarımızı sorarsanız:

Fethi Gemuhluoğlu çoklarınca her ne kadar Arapkirli diye biliniyorsa da aslen o, Elazığ’ın Ağın ilçesine bağlı Gemuh (Demirçarık) köyündendir. Dolayısıyla Gemuhluoğlu’nu hemşehri saymamız yersiz bir sahiplenme olmayacaktır. Biz 2000 yılında 8. Hazar Şiir Akşamı’nı da onun hatırasına düzenlemiştik.
Rıfat Araz, Van-Erciş doğumludur; fakat o Erciş’ten çok Elazığlıdır, desek yeridir. Uzun yıllar Elazığ’da öğretmenlik yapan Araz’ın Elazığlılığına “Harput Evliyaları” ve “Harput’ta Eski Türk İnançları ve Halk Hekimliği” adındaki eserleri de tanıklık eder sanırız.
Bingöl-Genç doğumlu olan Hasan Ali Kasır da bizce daha çok Elazığlı bir şairdir. Öğreniminin bir bölümünü ve ilk kültür birikimini Elazığ’da yapan Kasır, Çemişgezek’teki öğretmenlik yıllarında da Elazığ’la ilişkisini sürdürmüştür.
Saygı duyduğumuz şair Ali Akbaş’ı Elazığlı saymamızın esbâb-ı mucibesi bir başkadır. Bir nüfus sayımı öncesi vasıta bulamadığı için Ankara’ya dönemeyen Akbaş, o geceyi ve ertesi günkü sayımı Şener Bulut’un evinde geçirmek zorunda kalmış; böylece de “Elazığlılığı” resmen tescil olunmuştur. Kendileri de bir şiirlerinde bunu teyit etmişlerdir:

Başka yerde doğsam bile
Gözetmediler silsile
Sevgimi edip vesile

Eski kütüğü bozdular
Beni Harputlu yazdılar

Akbaş söyler hüner ile
Değişilmez güher ile
Kardeş edip Şener ile

İpliğe inci dizdiler
Beni Harputlu yazdılar

Bekir Oğuzbaşaran’a teşekkürler. Kendileri bir yandan birçok kültür ve sanat adamıyla ilgili duygularını dile getirirken, bir yandan da bizim şimdiye kadar içimizde basılı hâlde duran bazı duygularımızı dile getirmemize vesile oldular.
İletişim kurmak isteyenler için adresi; Bekir Oğuzbaşaran-Erciyes Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültase, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Öğretim Görevlisi / Kayseri.