Yüreğimde yalçın dağlar...
Umudu kül olanım ben!..
Gözlerimde kalbim ağlar...
Bahar gonca solanım ben!..
Gerçek nerde, ben nerdeyim?
Kendime kendim perdeyim
Her nefes bir siperdeyim
Cephelerde talânım ben!..
Âlem benim için varsa.!?
Neden canım, tenim parsa?
Biri, derdim nedir, sorsa?
Her kapıyı çalanım ben!..
Bir gölgeden ibâretim
Canımda sılam, gurbetim
Hem misalim, hem ibretim
Hem gerçek hem yalanım ben!..
Bir bilen yok kıymetimi
Kim? işgâlde devletimi
Ele verip servetimi
Mağdur, muhtaç kalanım ben!..
Dumanıyım bir sarp dağın
Derler, yok mu sığınağın?
Yeryüzünde darmadağın
Gökyüzünde îlanım ben!..
Ne yaşattım, ne yaşadım
Sevinç, sevgiye susadım
Dert, çile, gama hasadım
İşgal olmuş alanım ben!..
Kadir KARAMAN
[/color][/font][/size]
