Ergenekon Kehanet

[muallimayhanbingöl]

Kutlu uzak yollardan geldik bir at boynunda
Büyüdük, Anadolu, ana gibi koynunda
Atımız kişner üç kıtada sesi duyulur
Fermanımız buyruk olur kanundur uyulur
Gönüllere şehirlere olmuşuz mimar
Tarumar değil varıp da etmişiz imar
Güle oynaya giderdik şahadete,cenge
Kurmuştuk dünyada tahakkümsüz denge
Küf farın cephelerde büktük kırdık belini
İslam’a uzatamaz oldu kahpe elini
Düğün, bizlere cenk, koşardık ölümüne
Son vermiştik küf farın istismar zulmüne
Karanlığın üstüne şimşekti atlarımız
Uçuyorduk rüzgardı sanki kanatlarımız
Aşk vecd ile toplu vurur milletin yüreği
Asırlarca olmuştuk İslam’ın sancak direği
Dili, dini ayrı dostça kardeşçe karışık
Ormanda ağaçlar gibi yaşadık barışık
Mal mülk sermaye hakka hizmet için vesile
Boyun bükmek yoktu ne krala ne asile
İlim kültür sanatta mucize harikalar
Türk İslam medeniyeti bütün farikalar
Garp engizisyon sehpasını kurup kaldırır
Mezhepleri için de bir birine saldırır
Türk ruhudur düşünceyi zindana koymayan
Hakikat sevgisine o ruh zincir vurmayan
Saray entrikaları ile çöküş ve kokuş
Ardından nümayiş bütün yollar bize yokuş
Hakan boşluğundan esti dört yandan karayel
Taksime başladı ülkeyi birer kahpe el
Bahar görmedi çınarın milyonlarca yaprağı
Birer birer düştü karıştı kutsal etti toprağı
Her ev ocaktan birer birer düşüldü şehit
Tarihler yazmasa da Allah olmuştu şahit
Tepeler dağlar oluşmuştu insan başından
Sel oldu aktı milletin kanlı göz yaşından
Beş milyon Türk toprak üstünden ebede gitmiş
Kalanlarında takat dayanma gücü bitmiş
Millet girmişti feleğin zalim çarkına
Zulüm tekti yeryüzünde vahşet Türk ırkına
Türk her yerde esir aç sefil yetim ve öksüz
Barış dengesi kurulur mu dünyada Türksüz
Ergene kon destan değil ey Türk bir kehanet
Hiçbir millet görmedi tarihte böyle ihanet
Düşün peşime dedi yol gösterdi mavi bozkurt
Esir olmaz Türk, burası Türk’e ebedi yurt
 
Muallim Ayhan Bingöl