Türkçe'de bir ilk: Hilye
(Gönderen:
info@ufukkitap.com)
Hz. Peygamber' (s.a.v.)in bir insan olarak, sahib olduğu fiziksel özelliklerinin anlatıldığı eserlere "hilye" adi veriliyor. Osmanlı-Türk edebiyatında, bu tür çalışmalar ayrı bir ö-nem tasiyor.
Osmanlı dîvan şairlerinden Hâkânî Mehmed Bey'e ait Hilye-i Hâkânî adlı eser, Ufuk Kitapları tarafından yayınlandı. Kitabı günümüz Türkçesine Prof. Dr. Hayreddin Karaman uyarladı.
16. yüzyılda yazılan eser, 1848 yılında Sultan Abdülmecid'in emriyle basılır. Eserin en önemli özelliği, Osmanlı-Türk edebiyatında "hilye" türünün ilk örneği olması. "Hilye"nin yalın üslûbu, dikkat çeken başka bir özellik...
Latin harfleriyle pek çok baskısı bulunan eser, ilk kez şiir formunda yayınlanıyor. "Hilye"nin son bölümünde, Osmanlıca'ya meraklı okur için, kitabin 1891 baskısı yer alıyor.
Muallim Nâcî'nin "Hilye" için yazdığı şiir, Osmanlı’nın Hz. Peygamber'e (s.a.v.) duyulan saygının da ipuçlarını veriyor.
"Hilye"nin yazımı aşamasında, yararlanılan kaynaklar arasında ilk sırayı sahabelerin rivayetleri alıyor. Hz. Ali, Hz. Ebû Hureyre, Hz. Enes rivayet sahiplerinden yalnızca bazıları..
Hayreddin Karaman, bu çalışmaya niçin gönül verdiğini su cümlelerle anlatıyor: "Konya'da kendisinden bir süre ders aldığımız Hoca (Akşehirli Ahmed Efendi) yanında (cüppesinin cebinde) bir kitapçık taşıyor, bazen ondan da ezbere beyitler okuyordu. Kitabın adı "Hilye-i Hâkânî", muhtevasi ise Peygamber Efendimiz'in manzum şemâili (şiirle ifade edilmiş sekli ve özellikleri) idi."
HÂKÂNÎ MEHMED BEY
Osmanlı dîvan şairi. Kaynaklarda Sadrazam Ayas Pasa'nın oğlu ya da yakını olarak gösterilir. Sancak beyliği ve Dîvân-i Hümayûn musahipliği yapmıştır. Mezarı Edirnekapı Mihrimah Sultan Camii haziresindedir. En önemli eseri Hilye-i Hâkânî'dir. Hâkânî'nin yalın bir dil ve akıcı bir üslupla kaleme aldığı gazellerden oluşan Dîvân'ı ve 1603 yılında tamamladığı Miftahü'l-Fütuhat basılmamıştır.
HAYREDDİN KARAMAN
1934 yılında Çorum'da dünyaya geldi. 1965 yılında İstanbul Yüksek İslâm Enstitüsü'nde asistan olarak çalışmaya başladı. 2001 yılında emekliye ayrılan Hayreddin Karaman, bilimsel çalışmaları yanında Yeni Şafak gazetesinde köse yazıları yazmakta ve ilmî çalışmalarına devam etmektedir.
Eserlerinden bazıları: Mukayeseli İslam Hukuku (1974); İslam Işığında Günümüzün Meseleleri (1975); İslam’da İsçi-İşveren Münasebetleri (1981); İslam’da Kadın ve Aile (1993); Laik Düzenle Dini Yasamak (1997); İslam ve Türkiye (2003); Bir Varmış Bir Yokmuş, Hayatım ve Hatıratım (2008)
